പലിശ രണ്ടുവിധം

ഇസ്‌ലാമിക കർമശാസ്ത്രത്തിൽ പലിശ (റിബാ) രണ്ട് പ്രധാന രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നാമത്തേത് സാധാരണയായി നമുക്ക് പരിചിതമായ കടപ്പലിശയാണ്. രണ്ടാമത്തേത് വിനിമയ ഇടപാടുകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സൂക്ഷ്മമായ പലിശയാണ്.

ആദ്യമായി, കടപ്പലിശ എന്നത് ഒരാൾ മറ്റൊരാൾക്ക് കടം കൊടുക്കുമ്പോൾ, തിരികെ ലഭിക്കുമ്പോൾ മൂലധനത്തിന് പുറമേ അധികം ആവശ്യപ്പെടുന്നതാണ്. സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഒരാളെ സഹായിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ, പിന്നീട് അവന്റെ അവസ്ഥ ചൂഷണം ചെയ്ത് കൂടുതൽ തുക ഈടാക്കുന്ന രീതിയാണ് ഇത്. ഇസ്‌ലാം ഇത് കർശനമായി നിരോധിക്കുന്നു, കാരണം ഇത് മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന അനീതിയാണ്.

രണ്ടാമത്തേത്, കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ രൂപത്തിലുള്ള വിനിമയ പലിശയാണ്. സ്വർണം, വെള്ളി, നാണയങ്ങൾ, ഭക്ഷണവസ്തുക്കൾ പോലുള്ള അടിസ്ഥാന വിനിമയ വസ്തുക്കൾ തമ്മിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യുമ്പോൾ ചില കർശന നിബന്ധനകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇവ പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, അവിടെയും പലിശ സംഭവിക്കുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഉദാഹരണമായി, സ്വർണ്ണത്തിന് പകരം സ്വർണം, വെള്ളിക്ക് പകരം വെള്ളി, അരിക്ക് പകരം അരി, ഗോതമ്പിന് പകരം ഗോതമ്പ് എന്നിവ കൈമാറ്റം ചെയ്യുമ്പോൾ മൂന്നു പ്രധാന നിബന്ധനകൾ നിർബന്ധമാണ്:

ഒന്നാമത്, തുല്യത: രണ്ട് വസ്തുക്കളും ഒരേ അളവിൽ ആയിരിക്കണം.

രണ്ടാമത്, റൊക്കം: ഇടപാട് ഉടൻ തന്നെ പൂർത്തിയാകണം, അവധി അനുവദിക്കരുത്.

മൂന്നാമത്, സദസ്സിൽ തന്നെ കൈമാറ്റം: ഇടപാട് നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തുതന്നെ രണ്ടുപേരും അവരുടെ ഭാഗം കൈവശപ്പെടുത്തണം.

ഈ നിബന്ധനകളിൽ ഏതെങ്കിലും ലംഘിച്ചാൽ പലിശയുണ്ടാകും. ഉദാഹരണത്തിന്, പഴയ സ്വർണം കൊടുത്ത് പുതിയ സ്വർണം വാങ്ങുമ്പോൾ, തൂക്കത്തിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നത് സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ സ്വർണത്തിന് പകരം സ്വർണം നേരിട്ട് കൈമാറ്റം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ വ്യത്യാസം അനുവദനീയമല്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അത് പലിശയായി കണക്കാക്കപ്പെടും. ശരിയായ മാർഗം, പഴയ സ്വർണം വിറ്റ് പണം കൈപ്പറ്റി, പിന്നീട് ആ പണം ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ സ്വർണം വാങ്ങുക എന്നതാണ്.

അതുപോലെ, ഇടപാട് റൊക്കമായി നടത്താതെ ഒരു ഭാഗം പിന്നീട് നൽകാമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് അവധി പലിശയായി മാറും. ഇടപാട് റൊക്കമായാലും, സദസ്സിൽ നിന്നു പിരിയുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ടുപേരും അവരുടെ വസ്തു കൈവശപ്പെടുത്താത്ത പക്ഷം അത് കൈവശ പലിശയായി കണക്കാക്കപ്പെടും.

ഈ രീതിയിലുള്ള പലിശകൾ പുറത്തുനിന്ന് ചെറുതായി തോന്നിയാലും, ഇസ്‌ലാമിക നിയമത്തിൽ അവയും ഗുരുതരമായ തെറ്റുകളാണ്. കാരണം, ഇത്തരം ഇടപാടുകളിൽ അനീതിക്കും വഞ്ചനക്കും സാധ്യതയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട്, സ്വർണം, വെള്ളി, ഭക്ഷണവസ്തുക്കൾ തുടങ്ങിയവയുടെ വിനിമയത്തിൽ സൂക്ഷ്മതയും കൃത്യതയും പാലിക്കണമെന്ന് ഇസ്‌ലാം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾ നടക്കുമ്പോൾ, രൂപത്തിലും ഉള്ളടക്കത്തിലും യാതൊരു തരത്തിലുള്ള ചൂഷണവും വഞ്ചനയും ഉണ്ടാകരുത് എന്നതാണ് ഈ കർശന നിബന്ധനകളുടെ അടിസ്ഥാന സന്ദേശം.